SOPOT W KRAKOWIE
22 września 2007, Rynek Główny w Krakowie

W imieniu Prezydenta Sopotu Jacka Karnowskiego, Prezydenta Krakowa Jacka Majchrowskiego oraz Bałtyckiej Agencji Artystycznej BART pragniemy poinformować Państwa o interesującym wydarzeniu kulturalnym, jakim jest impreza pod wspólnym tytułem „Sopot w Krakowie”.

W dniu 22 września na Rynku Głównym w Krakowie obiecujemy szereg atrakcji prosto z Sopotu. Już w godzinach przedpołudniowych prezentacja stoisk promocyjnych miasta Sopotu oraz firm związanych z kurortem. W trakcie trwania imprezy pokaz biżuterii z bursztynu oraz prezentacja spektaklu „Wyprzedaż wspomnień” w wykonaniu teatru ulicznego „POZA TYM” działającego przy Sopockiej Scenie Off de Bicz.
 

Atrakcją wieczoru będzie występ zespołu RAZ DWA TRZY. Planowane zakończenie imprezy jest około godziny 22.00

Głównym Sponsorem imprezy „Sopot w Krakowie jest” LOTOS

 


Teatr Poza Tym jest młodą grupą teatralną założoną przez Jarosława Rebelińskiego, wieloletniego aktora Teatru Snów. Spektakl „Wyprzedaż wspomnień” powstał podczas półtorarocznej pracy w ramach staży teatralnych Sopockiej Sceny Off de BICZ. Premiera odbyła się 26 czerwca 2006 roku w Gdańsku z okazji otwarcia Muzeum Bursztynu.

„Wyprzedaż wspomnień

Widowisko powstało na kanwie opowiadań Brunona Schulza. Jego proza jest nasycona niezwykle plastycznymi obrazami zarówno postaci, jak i miejsc, i dzięki temu staje się znakomitym materiałem dla teatru ulicznego, w którym przemawia przede wszystkim forma, nie słowo. Schulz przedstawia rzeczywistość na granicy snu i jawy, codzienności i odświętności, tego, co zwykłe, i tego, co bajeczne – twórcy widowiska chcą stworzyć miejsce odrealnione i odmienione
dzięki teatrowi.

Bohaterem widowiska jest młody mężczyzna, który swoją obecnością kształtuje i przemienia rzeczywistość, z którą ma do czynienia. Kiedy się pojawia, ludzie, rzeczy i miejsca przeobrażają się, przybierając formy niezwykłe, tajemnicze i magiczne. W drodze spotyka sytuacje ze swojej przeszłości i przyszłości, błądząc pomiędzy fikcyjnymi obrazami a rzeczywistością, poszukując Domu.

Spektakl jest zbudowany ze scen-obrazów, które wyłaniają się jedne z drugich, powiązane ze sobą znaczeniami i wywołujące nowe znaczenia w zderzeniu ze sobą. Historia życiowej podróży młodego mężczyzny staje się również uniwersalną opowieścią o historii człowieka: o patriarchalnej strukturze małżeństwa unieruchamiającej kobietę i mężczyznę w przypisanych z góry rolach, fascynacji agresją i wojną, marzeniu o wolności i byciu ponad rozczarowującą rzeczywistością poprzez tworzenie nowych idei.


RAZ DWA TRZY - Według informacji ogłoszonej przez zespół, "Raz Dwa Trzy" rozpoczęło działalność 31 lutego 1990 roku w Zielonej Górze. Kilka tygodni później zagrali pierwszy koncert właśnie w Zielonej Górze, w klubie, „Zatem".

Wiosną tego samego roku wzięli udział w Studenckim Festiwalu Piosenki w Krakowie zdobywając Grand Prix Festiwalu, nagrodę za teksty, muzykę, aranżacje, nagrodę im. Wojtka Bellona, nagrodę Jacka Kaczmarskiego, oraz prywatną nagrodę J.K. Pawluśkiewicza (20 dolarów amerykańskich). Grupa została zaproszona do udziału w opolskim festiwalu, w koncercie "Debiuty" i otrzymała "Wyróżnienie". W kolejnych latach brała udział w następujących po sobie edycjach festiwali w Krakowie i w Opolu. Na początku lat dziewięćdziesiątych została zaproszona również na festiwal w Jarocinie.

Zdając sobie sprawę z trudności, z jakimi krytyka, oraz część odbiorców przyjęła odmienność brzmienia i poetyki, zespół podsuwał definicje pomocnicze, które mogły w dyskretny sposób zainteresować odbiorcę muzyką i treściami zagranymi i wyśpiewywanymi przez muzyków. I tak najpierw mieliśmy do czynienia z "landszaftami muzycznymi" (debiutancka, analogowa płyta "Jestem Polakiem", "To ja"), następnie "happy spirit" - płyta "Cztery" i "Sufit", "bridge music" na plycie "Niecud"
Ten szczególny, zdystansowany rodzaj egzystencjalizmu poparty elementami sympatii do szeroko pojętej ludzkości charakterystyczny dla twórczości Adama Nowaka, dziennikarze usiłowali porównywać z innymi wykonawcami, co nie zawsze oddawało sens przekazu prezentowanego przez zespół. Nietypowe instrumentarium i wyjątkowe dojrzałe, ale często ironiczne teksty Nowaka kojarzyły się z piosenką napisaną w Paryżu, usłyszaną w Warszawie, gdzieś w drodze do Moskwy. Zespól na płytach "Cztery" i "Sufit" nawiązał współpracę z Wojciechem Waglewskim jako producentem. Muzyka zyskała poszerzone brzmienie, elementy, bluesa, jazzu, folku i dość osobliwą, rockową energię. Tak wzbogacone albumy zyskały sympatię szerszej, nie tylko związanej z tak zwanym nurtem „piosenki studenckiej”, publiczności. Pojawiły się teledyski, programy i koncerty telewizyjne (TVP, Polstat, Canal+), które w znaczny sposób przyczyniły się do wciąż rosnącej popularności.

W 1994 roku album "Cztery" był nominowany do Fryderyków w kategorii "Najlepszy Album piosenki Poetyckiej". Płyta "Niecud" wyprodukowana przez Marcina Pospieszalskiego otrzymała Fryderyka '99 w kategorii "Muzyka Alternatywna". Następną płytą nagraną po kilku latach przerwy był koncert zarejestrowany w Studiu im. Agnieszki Osieckiej w Polskim Radiu. Na zlecenie "Trójki" zespół w lutym 2002 roku przearanżował kilkanaście piosenek wielce cenionej w kraju autorki słów do piosenek i wykonał je w piątą rocznicę śmierci tekściarki i poetki w studiu Jej imienia. Koncert ten przeszedł do historii polskiej muzyki rozrywkowej, nakład krążka przekroczył ponad dziewięćdziesiąt tysięcy sztuk – płyta zyskała status „platynowej”. Została również nominowana do Fryderyków 2002 w osobliwej kategorii "Muzyka Popularna". Rok później ukazuje się studyjny, autorski album "Trudno nie wierzyć w nic", który ugruntowuje pozycję zespołu "Raz Dwa Trzy" na rynku muzycznym, czyniąc z grupy jedno z najciekawszych na nim zjawisk. Za tę płytę "RDT" nominowany jest do Fryderyków'2003 aż w siedmiu kategoriach. Otrzymuje pięć statuetek - w kategorii "Muzyka Alternatywna" za "Piosenkę Roku", "Produkcję", "Teksty", "Płytę Roku", "Grupę Roku". Płyta rozeszła się do tej pory w ponad siedemdziesięciotysięcznym nakładzie i zyskała status płyty "platynowej".
Album "Trudno nie wierzyć w nic" (Polskie Radio) w warstwie pomysłu wynika z wcześniejszych dokonań grupy, ale za sprawą współpracy z producentem Marcinem Pospieszalskim muzyka zyskuje nowe, głębsze i szlachetniejsze brzmienie. Na potrzeby rejestracji płyty poszerzone zostaje instrumentarium o elementy perkusyjne(Tomas Celis Sanchez), sekcje dętą (Mateusz Pospieszalski, Antoni Gralak). Teksty nabierają nowego, metafizycznego kontekstu, który poparty mieszaniną wątpliwości ich autora opowiadają o wędrówce człowieka poprzez życiowe komplikacje. Poszukują intencji złudnej pewności dokonywanych wyborów i prowokują pytania, od których nie sposób uciec.

Zespół istnieje od piętnastu lat, a od dziesięciu w niezmienionym składzie nagrywa i koncertuje w kraju i za granicą.

Skład zespołu:
Adam Nowak – gitara, śpiew
Grzegorz Szwałek – pianino el. akordeon, klarnet
Jacek Olejarz – perkusja
Jarek Treliński – gitara elektryczna
Mirek Kowalik – gitara basowa