Teatr Witkacego
WITKACY-APPENDIX

6 października 2007, godz. 19:00
Sala Koncertowa PFK, Opera Leśna w Sopocie
 

Teatr Witkacego w Sopocie

Znany ze znakomitych adaptacji twórczości S. I. Witkiewicza teatr z Zakopanego pokaże w Trójmieście spektakl „Witkacy-Appendix”
Urząd Miasta Sopotu i Bałtycka Agencja Artystyczna BART zapraszają
6 października o godz. 19.00 na spektakl gościnny Teatru Witkacego, który odbędzie się w Sali Koncertowej PFK na terenie Opery Leśnej
w Sopocie.

Teatr im. S. I. Witkiewicza powstał w 1984 roku z inicjatywy świeżo upieczonych absolwentów PWST w Krakowie. Liderem zespołu szybko stał się Andrzej Dziuk, główny reżyser, autor świetnych adaptacji utworów Witkacego, projektów scenograficznych do spektakli. Członkiem zespołu była również Julia Wernio, późniejsza wieloletnia dyrektor Teatru Miejskiego w Gdyni. Artyści stawiali sobie za cel odnowienie tradycji życia artystycznego w Zakopanem, gdzie w okresie Młodej Polski gościli najwybitniejsi twórcy. Odwołują się do myśli artystycznej Witkacego i większość swojego repertuaru opierają na jego dziełach. To teatr korzystający z dorobku klasycznej teatralnej konwencji, sięgający zarówno po surrealistyczny humor, jak i metafizyczną refleksję. Teatr wielokrotnie gościł z powodzeniem zagranicą. Współpracuje z Tatrzańską Fundacją Sztuki, organizuje wystawy, koncerty muzyczne, spotkania z ludźmi teatru.
Spektakl „Witkacy-Appendix” powstał na podstawie "Niemytych dusz" i "Narkotyków" St. I. Witkiewicza, jego wierszy oraz wierszy Rainera Marii Rilkego w przekładzie Mieczysława Jastruna. W przedstawieniu bierze udział cały zespół Teatru Witkacego, a wyreżyserował go oraz napisał scenariusz Andrzej Dziuk. Mottem jest cytat z S. I. Witkiewicza: "Co zaś do »wyskoczenia ponad siebie« to kiep jest ten, co do tego nie dąży i gdyby nikt ponad siebie nie wyskakiwał, nie byłoby żadnego rozwoju i postępu na świecie. Chodzi o to, w jaki sposób to się robi.” Andrzej Dziuk także w tym spektaklu pozostał wierny swojemu podejściu do teatru – chce w nim mówić o fundamentalnych sprawach i dotykać metafizycznych treści, nawet jeśli porusza tematy publicystyczne i aktualne wykorzystuje do tego nie najnowsze dramaty, ale dzieła Witkacego. Tam znajduje trafny komentarz do obecnej rzeczywistości.
Przedstawienie zapowie Barbara Świąder – teatrolog, dziennikarka, pracownik Uniwersytetu Gdańskiego, autorka książki „W metafizycznej dziurze. Teatr Witkacego w Zakopanem”. Książkę wydana w 2005 roku przez wydawnictwo „słowo/obraz terytoria” otrzymała wyróżnienie w konkursie na najpiękniejszą książkę roku podczas warszawskich Targów Książki. Będzie można ją obejrzeć lub zakupić na stoisku wydawnictwa przed lub po spektaklu.

 


Teatr Witkacego
Witkacy - Appendix

spektakl na podstawie "Niemytych dusz" i "Narkotyków" Stanisława Ignacego Witkiewicza, jego wierszy oraz wierszy Rainera Marii Rilkego w przekładzie Mieczysława Jastruna

Aktorzy:
JOANNA BANASIK
DOROTA FICOŃ
ADRIANNA JERZMANOWSKA
JAGA SIEMASZKO
ANDRZEJ BIENIAS
KRZYSZTOF ŁAKOMIK
KRZYSZTOF NAJBOR
KRZYSZTOF WNUK
MAREK WRONA
JACEK ZIĘBA-JASIŃSKI

Scenografia:
ANDRZEJ DZIUK
EWA DYAKOWSKA-BERBEKA

Muzyka:
JERZY CHRUŚCIŃSKI

Scenariusz i reżyseria:
ANDRZEJ DZIUK

Asystent reżysera: Joanna Banasik

Gra zespół muzyczny w składzie:
Przemysław Sokół – trąbka
Jerzy Chruściński – fortepian
Bartłomiej Szczepański– perkusja
Maksymilian Kowalski – kontrabas

 

Premiera – 1 maja 2004 roku

 

 


BIOGRAFIA ARTYSTY

Andrzej Dziuk
(Ur. 1954) absolwent polonistyki na Uniwersytecie Śląskim w Katowicach, mający za sobą rok nauki na wydziale Filozofii w Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie, w 1980 roku rozpoczął studia na Wydziale Reżyserii Dramatu w PWST im. Ludwika Solskiego w Krakowie, które zakończył z wyróżnieniem w roku 1984. Dyplom reżyserski zrealizował w Starym Teatrze w Krakowie.

Pomysłodawca i założyciel Teatru im St. I. Witkiewicza w Zakopanem Jako dyrektor i reżyser w jednej osobie jest twórcą większości spektakli tego teatru. Przenosząc na scenę dzieła literackie (niekoniecznie dramaty) dokonuje w nich dużych zmian – jest autorem opracowań tekstów swoich przedstawień. Często są to kompilacje kilku utworów.

Jest również autorem wizji plastycznej – twórcą scenografii i kostiumów swych inscenizacji – poza nielicznymi wyjątkami, kiedy zaprosił do współpracy wybitnych polskich artystów: Tadeusza Brzozowskiego, Andrzeja Kreutza Majewskiego, Jerzego Dudę-Gracza, Jerzego Skarżyńskiego.

Inspiracją dla jego twórczości są dramaty Witkacego: „Pragmatyści”, „Autoparodia”, „Sonata b”, OL 12-7 Steg. Wien” na podstawie „Szalonej lokomotywy”, „Wariat i zakonnica”, „Kurka wodna”, „Witkacy – Appendix” na podstawie Niemytych dusz”. – ale także sztuki klasyczne i utwory współczesne: „Doktor Faustus” Ch. Marlowe'a, „Cabaret Voltaire”, „Czarownice z Salem” A. Millera, „Nic” F. Mitterera, „Caligula” i „Dżuma” A. Camusa, „Czarodziejska Góra” T. Manna, „Na przełęczy” wg St. Witkiewicza i W. Eljasza, „Bal w oprerze” J. Tuwima.

W 1987 otrzymał wraz z Teatrem Nagrodę Artystyczną Młodych im. St. Wyspiańskiego. Rok później uhonorowano go Nagrodą Miesięcznika „Teatr” im. Konrada Swinarskiego, oraz Nagrodą Związku Artystów Scen Polskich im. Leona Schillera.