Koncert Jubileuszowy 25-lecia
POLSKIEJ FILHARMONII KAMERALNEJ - SOPOT

KRZYSZTOF PENDERECKI - dyrygent
9 listopada 2007, Sala Koncertowa PFK, Opera Leśna w Sopocie

KONCERT POLSKIEJ FILHARMONII KAMERALNEJ SOPOT
W RAMACH JUBILEUSZU 25-LECIA

Ostatni z cyklu sześciu koncertów uświetniających Jubileusz 25-lecia Polskiej Filharmonii Kameralnej Sopot odbędzie się 9 listopada b.r., o godz. 19.00 w Sali Koncertowej PFK w Sopocie. Tym razem Polską Filharmonię Kameralną Sopot poprowadzi wybitny dyrygent i kompozytor Krzysztof Penderecki. Patronat honorowy nad wszystkimi koncertami jubileuszowymi objęli: Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego – Kazimierz Michał Ujazdowski, Marszałek Województwa Pomorskiego – Jan Kozłowski oraz Prezydent Miasta Sopotu – Jacek Karnowski.

Krzysztof Penderecki to zjawisko w historii muzyki, nie tylko polskiej, zupełnie wyjątkowe. W muzyce XX wieku nikt chyba nie zrobił takiej kariery, jak on. Nie zrobił jej również tak szybko! Może tylko Igor Strawiński mógłby mu dorównać. I podobne, jak Strawińskiego, są meandry drogi twórczej Pendereckiego. Miał sukcesy od samego początku. Kiedy w 1959 roku rozstrzygnięto II KONKURS MŁODYCH KOMPOZYTORÓW ZWIĄZKU KOMPOZYTORÓW POLSKICH, po rozszyfrowaniu godeł, którymi były opatrzone złożone anonimowo partytury, okazało się, że zdobywcą I, II i III nagrody jest nieznany nikomu 28-letni asystent Wydziału Kompozycji w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Krakowie - Krzysztof Penderecki!

Penderecki jest sobą w każdym utworze i nie deprymuje go krytyka. A narażał się krytyce często. Wystarczy powiedzieć, że w napisanej w 1978 roku operze - sacra rappresentazione RAJ UTRACONY dopatrywano się pastiszu muzyki Wagnera. Nie był to dla Pendereckiego komplement. On jednak trwa przy swoim i pisze taką muzykę, jaką chce pisać.

 

W programie koncertu usłyszymy następujące utwory:
Krzysztof Penderecki – Adagietto z Raju Utraconego w wersji na orkiestrę smyczkową i rożek
Krzysztof Penderecki – Sinfonietta per archi
Krzysztof Penderecki - Chaconne – in memoria Giovanni Paolo II z „Polskiego Requiem” na orkiestrę kameralną (2005)
x x x x x
Piotr Czajkowski – Souvenir de Florence d-moll op. 70


BIOGRAFIE ARTYSTÓW:


KRZYSZTOF PENDERECKI

Kompozytor i dyrygent, urodzony 23 listopada 1933 w Dębicy.

Studiował kompozycję prywatnie u Franciszka Skołyszewskiego, a następnie w latach 1955-58 u Artura Malawskiego i Stanisława Wiechowicza w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej (obecnie: Akademii Muzycznej) w Krakowie. W 1958 roku został wykładowcą kompozycji na swojej macierzystej uczelni, od 1972 pełniąc funkcję profesora i rektora (do 1987 roku). Wykładał również jako docent w Essen Folkwang-Hochschule (1966-68) oraz jako profesor na Yale University w New Haven (1973-78). O jego szerokiej działalności twórczej i pedagogicznej świadczą liczne wyróżnienia i nagrody. W 1959 roku Penderecki zdobył I, II i III nagrodę na KONKURSIE MŁODYCH KOMPOZYTORÓW ZWIĄZKU KOMPOZYTORÓW POLSKICH (utwory zgłaszane anonimowo): za STROFY na sopran, głos recytujący i 10 instrumentów (1959), EMANACJE na dwie orkiestry smyczkowe (1958-59) oraz za PSALMY DAWIDA na chór mieszany, instrumenty strunowe i perkusję (1958). W 1961 roku jego TREN "OFIAROM HIROSZIMY" na 52 instrumenty smyczkowe (1959-61) otrzymał nagrodę na Międzynarodowej Trybunie Kompozytorów UNESCO w Paryżu. Dwukrotnie został uhonorowany Prix Italia: w 1972 roku za PASSIO ET MORS DOMINI NOSTRI JESU CHRISTI SECUNDUM LUCAM na 3 głosy solo, recytatora, 3 chóry mieszane, chór chłopięcy i orkiestrę (1963-66), a w 1968 roku za DIES IRAE ORATORIUM OB MEMORIAM IN PERNICIEI CASTRIS IN OŚWIĘCIM NECATORUM INEXSTINGUIBILEM REDDENDAM na 3 głosy solo, chór mieszany i orkiestrę (1967). Oprócz tego Penderecki jest laureatem: Nagrody Państwowej I stopnia (1968, 1983), Nagrody Związku Kompozytorów Polskich (1970), Nagrody im. Gottfrieda von Herdera (1977), Nagrody im. Jeana Sibeliusa (1983), Premio Lorenzo Magnifico (1985), nagrody izraelskiej fundacji im. Karla Wolffa (1987), Grammy Award (1988), Grawemeyer Award of the University of Louisville (1992), Nagrody Międzynarodowej Rady Muzycznej UNESCO (1993). Otrzymat doktoraty honoris causa uniwersytetów w Rochester, Bordeaux, Leuven, Belgradzie, Waszyngtonie, Madrycie, Poznaniu, Warszawie, Glasgow. Jest członkiem honorowym Royal Academy of Music w Londynie, Accademia Nazionale di Santa Cecilia w Rzymie, Kungl. Musikaliska Akademien w Sztokholmie, Akademie der Künste w Berlinie, Academia Nacional de Bellas Artes w Buenos Aires, Académie Nationale des Sciences, Belles-lettres et Arts w Bordeaux, Royal Academy of Music w Dublinie. W 1990 roku otrzymał Wielki Krzyż Zasługi Orderu Zasługi RFN, w 1993 Order "Za Zasługi dla Kultury Księstwa Monaco", a w 1994 austriackie odznaczenie honorowe "Za Osiągnięcia Naukowe i Artystyczne".
W 1993 roku został odznaczony Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski. Od czasu swojego debiutu dyrygenckiego w 1973 roku z London Symphony Orchestra, występuje z najlepszymi orkiestrami symfonicznymi Europy i Stanów Zjednoczonych. Jest pierwszym dyrygentem gościnnym orkiestry Norddeutscher Rundfunk w Hamburgu. W 1995 roku dyrygował Sinfonią Varsovią na tournée po Stanach Zjednoczonych. W 1997 roku wydał książkę pt. "Labirynt czasu. Pięć wykładów na koniec wieku" (Warszawa, "Presspublica").

POLSKA FILHARMONIA KAMERALNA SOPOT

W lutym 1982 r. Wojciech Rajski stworzył 19-osobową orkiestrę smyczkową, złożoną z młodych, utalentowanych i pełnych entuzjazmu muzyków. Pod nazwą Orkiestra Kameralna Wojciecha Rajskiego debiutowała w czerwcu, w Teatrze Muzycznym w Gdyni, a już za kilka dni otwierała festiwal Schleissheimer Sommer w Monachium i 37. Festiwal Sommerliche Musiktage Hitzacker. Młody zespół od początku zachwycił publiczność i krytyków, co skutkowało zaproszeniami na wszystkie niemieckie festiwale i do najważniejszych sal koncertowych z Filharmonią Berlińską, salą Gasteig w Monachium, Gewandhaus w Lipsku, Musikhalle w Hamburgu, Salą Pleyela w Paryżu, Musikverein w Wiedniu i Concertgebouw w Amsterdamie na czele. Od 1984 r. orkiestra występuje również w składzie powiększonym z grupą dętą i przyjęła nazwę Polska Filharmonia Kameralna Sopot. Pod koniec lat osiemdziesiątych zespół dawał prawie 100 koncertów rocznie, głównie w Niemczech, ale również we Francji, Austrii, Szwajcarii, Hiszpanii, Belgii, Holandii, Szwecji, Danii, Luksemburgu, Anglii i w innych krajach. W 1987 r. orkiestra wyjechała na 33 koncerty do Stanów Zjednoczonych, grając m.in. w J. F. Kennedy Center w Waszyngtonie i Metropolitan Museum w Nowym Jorku. Ponownie orkiestra odwiedziła Stany Zjednoczone w 1999 r. Również zespół gościł w dalekiej Azji – w 1990 r. w Chinach i 1997 r. w Japonii. Polskiej Filharmonii Kameralnej w koncertach towarzyszą najwybitniejsi, światowi soliści, wśród których należy wymienić przynajmniej kilku – Mścisław Roztropowicz, Borys Pergamentschikow, Natalia Gutman, Irene Grafenauer, Sabine i Wolfgang Meyer, Guy Touvron, Misha Maisky, Raphael Oleg, Gil Shaham, David Geringas, Gary Karr. Oczywiście z orkiestrą stale występują zarówno w kraju jak i za granicą czołowi polscy soliści. Zespół jest stale zapraszany na renomowane europejskie festiwale, a wśród nich – Schleswig-Holstein Musik Festival, Mecklenburg-Vorpommern, Rheingau Festival, Praska Wiosna, Weilburger Schlosskonzerte, Festival van Vlaanderen, La Chaise-Dieu i wiele innych. Ponad 10 razy zespół gościł na Festiwalu Muzycznym w Łańcucie i wielokrotnie w Filharmonii Narodowej w Warszawie. Polska Filharmonia Kameralna od początku swojego istnienia nagrywa płyty, których ma w swoim dorobku ponad 30. Pierwsze analogowe płyty długogrające zostały nagrane już w 1983 r. dla Wifonu i Thorofonu, a od roku 1986 płyty kompaktowe dla wytwórni: EMI, Midas, Thorofon, Claves, Sonomaster, Opus, Mediaphon, Wifon, DUX. Po 15 latach oczekiwań, dzięki staraniom władz Sopotu i Bałtyckiej Agencji Artystycznej BART, Polska Filharmonia Kameralna doczekała się wspaniałej własnej siedziby znajdującej się w Sopocie, na terenie Opery Leśnej. W roku 2002 orkiestra obchodziła jubileusz 20-lecia. Na koncercie galowym wystąpiła ze światowej sławy klarnecistami Wolfgangiem i Sabiną Meyer. W roku 2003 zespół gościł po raz pierwszy w Ameryce Południowej, grając koncerty w Meksyku w ramach największego festiwalu "International Cervantino". W 2005 roku Polska Filharmonia Kameralna Sopot rozpoczęła nagrania cyklu 9 Symfonii L. v. Beethovena, z których ukazały się już Symfonie nr 5 i nr 7.
W roku 2007 orkiestra obchodzi swój jubileusz 25-lecia istnienia.

 


Muzycy Polskiej Filharmonii Kameralnej Sopot:

I skrzypce: Anna Wieczerzak - koncertmistrzyni orkiestry
Anna Biadasz - Dolińska, Bożena Budzich, Paweł Kapica,
Mirosław Kellner, Anna Strojek
II skrzypce: Jacek Koprowski - koncertmistrz grupy
Grażyna Kasprzyk - Głaszcz, Arkadiusz Połetek, Adriana Zgajewska
Altówki: Karol Jurewicz - koncertmistrz grupy
Bogusław Fuks, Aneta Szybowicz, Marta Szyryńska-Krot
Wiolonczele: Alicja Leoniuk-Kit - koncertmistrzyni grupy
Grażyna Michalec, Magdalena Miotke-Bajerska
Kontrabas: Janusz Dobrowolski