KONCERT JUBILEUSZOWY:
POLSKIEJ FILHARMONII KAMERALNEJ - SOPOT
Wojciech Rajski - dyrygent
Sergei Nakariakov - trąbka
Vera Okhotnikova - fortepian
17 marca 2007, Opera Bałtycka w Gdańsku
 

Pierwszy z cyklu siedmiu koncertów uświetniających Jubileusz 25-lecia Polskiej Filharmonii Kameralnej Sopot odbędzie się 17 marca b.r., o godz. 19.00 w Operze Bałtyckiej w Gdańsku. Zaproszenie do udziału w koncercie przyjęli wybitni soliści – muzycy młodego pokolenia: Sergei Nakariakov - trąbka i Vera Okhotnikova - fortepian. Całością dyrygować będzie założyciel Polskiej Filharmonii Kameralnej Sopot – Wojciech Rajski, świętujący w roku bieżącym swój jubileusz 35-lecia pracy artystycznej. Patronat honorowy nad wszystkimi koncertami jubileuszowymi objęli już: Marszałek Województwa Pomorskiego – Jan Kozłowski oraz Prezydent Miasta Sopotu – Jacek Karnowski.

Pod batutą Wojciecha Rajskiego, założyciela orkiestry, która przyjęła nazwę Polskiej Filharmonii Kameralnej Sopot usłyszeć będzie można znakomite utwory mistrzów tworzących w XIX i XX wieku, w tym Etiudę Karola Szymanowskiego w 70-rocznicę śmierci wielkiego, polskiego kompozytora.

Sergei Nakariakov – nazwany przez prasę fińską „Paganinim trąbki” a następnie „Caruso trąbki” przez prasę niemiecką, to niewątpliwie jeden z najbardziej utalentowanych trębaczy młodego pokolenia, mający już w swoim dorobku artystycznym występy na prestiżowych festiwalach niemal całej Europy.
Koncertuje w Japonii, Stanach Zjednoczonych oraz Kanadzie. Podczas koncertów wykonuje nie tylko znane utwory na trąbkę, lecz urozmaica je wieloma fascynującymi transkrypcjami, w których doszukuje się nowego znaczenia muzycznej ekspresji. Również w Operze Bałtyckiej wykona Koncert Haydna będący opracowaniem Koncertu wiolonczelowego.
Obok Nakariakova usłyszymy jego siostrę - Verę Okhotnikovą - pianistkę, która swój debiut recitalowy miała w wieku siedmiu lat a już cztery lata później wystąpiła jako solistka koncertu z Orkiestrą Symfoniczną Niżnego Nowogrodu. Artystka podobnie jak jej wyjątkowo uzdolniony brat koncertuje niemal w całej Europie oraz w stanach Zjednoczonych i Japonii.

W programie koncertu usłyszymy następujące utwory:
Karol Szymanowski – Etiuda b-moll op. 4 nr 3
Georg Friedrich Haydn - Koncert na Flügelhorn i ork. C-dur (w oryg. na wiolonczelę)
Dymitr Szostakowicz - Koncert na fortepian, trąbkę i ork. smyczkową op. 35
Ludwig van Beethoven – Symfonia nr 5 c-moll op. 67

 

 


BIOGRAFIE ARTYSTÓW:

SERGEI NAKARIAKOV
- urodzony w Gorky w 1977 roku, Sergei rozpoczął grę na fortepianie gdy był małym chłopcem. Wkrótce zmienił jednak instrument na trąbkę, po wypadku - w roku 1986 - który uniemożliwił jego dalszą edukację na fortepianie. Wiele przekazał mu ojciec Mikhail Nakariakov, z którym współpracował od samego początku. Od 10 roku życia stał się znaną postacią wielu konkursów dla młodych muzyków w St.Petersburgu; a w 1991 roku odniósł wielki sukces na “Ivo Pogorelich Festiwal” w Bad Wörishofen. W sierpniu tego samego roku zadebiutował z Litewską Orkiestrą Kameralną na festiwalu w Salzburgu, a rok później był gościem ”Schleswig - Holstein Musikfestival”, na którym otrzymał nagrodę "Prix Davidoff". Od tego czasu pojawia się w wielu znaczących ośrodkach muzycznych, wliczając „Hollywood Bowl” w Los Angeles, „Lincoln Center” w Nowym Jorku, „Royal Festival Hall” i „Royal Albert Hall” w Londynie. Występował na festiwalach prawie we wszystkich krajach Europy. Każdego roku kilka tygodni spędza na koncertach w Japonii, a coraz częściej gości też jako solista w Stanach Zjednoczonych i Kanadzie. Współpracuje z najlepszymi muzykami, orkiestrami i dyrygentami. Jego międzynarodowy kalendarz koncertowy zawiera koncerty na całym świecie, zarówno z orkiestrą jak i recitale, podczas których towarzyszy mu na fortepianie siostra Vera Nakariakova (Okhotnikova).
Sergei Nakariakov, pomimo młodego wieku, przełamał już wiele schematów rządzących światem klasycznej trąbki. Nazwany "Paganinim trąbki" przez fińską prasę, odkrył wyjątkowy język muzyczny, którego nie można postrzegać tylko na poziomie zadziwiającej wirtuozerii. Jego repertuar zawiera nie tylko cały szereg oryginalnej literatury na trąbkę, lecz rozszerzony jest o wiele fascynujących transkrypcji, w których doszukuje się nowego znaczenia muzycznej ekspresji. Jednocześnie lansuje flügelhorn jako ważny instrument na estradach.

VERA OKHOTNIKOVA
Vera Okhotnikova, urodzona w Rosji, miała swój debiut recitalowy w wieku siedmiu lat. W wieku lat jedenastu dała swój pierwszy koncert z Orkiestrą Symfoniczną Niżnego Nowogrodu, wykonując koncert fortepianowy Mozarta, K.537. Od tamtego czasu studiowała w prestiżowym Moskiewskim Konserwatorium pod kierunkiem Very Gornostaevy i Evgenija Shenderovitcha.
Okhotnikova jest regularnym gościem międzynarodowych festiwali muzycznych w Kanadzie i Japonii, zarówno jako solistka, jak i kameralistka. W duecie ze swoim bratem, Sergeiem Nakariakovem, trębaczem, tworzy odnoszący sukcesy zespół, występujący w wielkich salach koncertowych w Europie. W 1997 r. TELDEC wydał pierwszą płytę zespołu, "ÉLÉGIE", zawierającą wykonania oryginalnych dzieł wokalnych w aranżacji na trąbkę i fortepian. Okhotnikova wielokrotnie wykonywała również koncert fortepianowy nr 1 Szostakowicza z Litewską Orkiestrą Kameralną oraz Państwową Moskiewską Orkiestrą Filharmoniczną.
W kwietniu 2000 r. Vera Okhotnikova odbyła tournée po Stanach Zjednoczonych z Orkiestrą Symfoniczną z Bambergu. Następnie, w czerwcu 2001 r., wykonała z wielkim powodzeniem koncert fortepianowy nr 1 Czajkowskiego z Londyńską Orkiestrą Koncertową w "Kongresszentrum Luzern" w Szwajcarii.
Przez kilka lat Vera Okhotnikova pracowała jako "Chef de Chant" w Teatrze Operowym w Niżnym Nowogrodzie oraz na wydziałach wokalnych akademii muzycznych w Niżnym Nowogrodzie i Biszkeku.


WOJCIECH RAJSKI

Studia dyrygenckie odbył w warszawskiej Akademii Muzycznej u prof. Bogusława Madeya, otrzymując dyplom z wyróżnieniem. Następnie doskonalił swoje umiejętności w wyższych szkołach muzycznych w Kolonii i Wiedniu. Był dyrygentem Teatru Wielkiego w Warszawie (1971 - 1978) i Filharmonii Poznańskiej (1974 - 1980), w której pełnił funkcję dyrektora artystycznego (1978 - 1980). W latach 1978 - 1981 pełnił również funkcję I dyrygenta Theater der Stadt Bonn i Beethovenhalleorchester.
W 1982 r. wiąże swe losy z Trójmiastem, tworzy w Sopocie orkiestrę kameralną, która pod nazwą Polskiej Filharmonii Kameralnej – Sopot występuje na całym świecie. W 1993 roku podejmuje pracę w Hochschule für Musik w Karlsruhe i otrzymuje tytuł profesora.
W latach 1993-2006 był dyrektorem artystycznym Polskiej Orkiestry Radiowej,
z którą wiele koncertował w Polsce i za granicą oraz nagrywał dla Polskiego Radia.
Wojciech Rajski brał udział w międzynarodowych festiwalach m.in.: Praskiej Wiośnie, Festiwalu Flandryjskim, Festiwalu Gran Canaria, Festspiele Europäische Wochen Passau, Schleswig-Holstein Musik Festiwal, Evian, Montpellier, La Chaise Dieu i w Kopenhadze.
Wojciech Rajski ma na swym fonograficznym dorobku ponad 50 płyt, dla takich firm jak: EMI, Chant du Monde, Claves, Thorofon, Tacet, Midas, Bis Wifon, KOCH i inne. Dokonuje nagrań dla radia i telewizji w kraju jak również dla SAT 1, 3 SAT i ARD.
Wojciech Rajski prowadził gościnnie szereg orkiestr - m.in. w Czechosłowacji, na Węgrzech, w Meksyku, Anglii, Szwecji, Grecji, Hiszpanii oraz w Niemczech. Występował z solistami tej klasy, co Mścisław Roztropowicz, Kristian Zimerman, Henryk Szeryng, Sabine Meyer.
Od roku 1998 jest profesorem dyrygentury w Wyższej Szkole Muzycznej we Frankfurcie nad Menem.

 

POLSKA FILHARMONIA KAMERALNA SOPOT

W lutym 1982 r. Wojciech Rajski stworzył 19-osobową orkiestrę smyczkową, złożoną z młodych, utalentowanych i pełnych entuzjazmu muzyków. Pod nazwą Orkiestra Kameralna Wojciecha Rajskiego debiutowała w czerwcu, w Teatrze Muzycznym w Gdyni, a już za kilka dni otwierała festiwal Schleissheimer Sommer w Monachium i 37. Festiwal Sommerliche Musiktage Hitzacker. Młody zespół od początku zachwycił publiczność i krytyków, co skutkowało zaproszeniami na wszystkie niemieckie festiwale i do najważniejszych sal koncertowych z Filharmonią Berlińską, salą Gasteig w Monachium, Gewandhaus w Lipsku, Musikhalle w Hamburgu, Salą Pleyela w Paryżu, Musikverein w Wiedniu i Concertgebouw w Amsterdamie na czele. Od 1984 r. orkiestra występuje również w składzie powiększonym z grupą dętą i przyjęła nazwę Polska Filharmonia Kameralna Sopot. Pod koniec lat osiemdziesiątych zespół dawał prawie 100 koncertów rocznie, głównie w Niemczech, ale również we Francji, Austrii, Szwajcarii, Hiszpanii, Belgii, Holandii, Szwecji, Danii, Luksemburgu, Anglii i w innych krajach. W 1987 r. orkiestra wyjechała na 33 koncerty do Stanów Zjednoczonych, grając m.in. w J. F. Kennedy Center w Waszyngtonie i Metropolitan Museum w Nowym Jorku. Ponownie orkiestra odwiedziła Stany Zjednoczone w 1999 r. Również zespół gościł w dalekiej Azji – w 1990 r. w Chinach i 1997 r. w Japonii. Polskiej Filharmonii Kameralnej w koncertach towarzyszą najwybitniejsi, światowi soliści, wśród których należy wymienić przynajmniej kilku – Mścisław Roztropowicz, Borys Pergamentschikow, Natalia Gutman, Irene Grafenauer, Sabine i Wolfgang Meyer, Guy Touvron, Misha Maisky, Raphael Oleg, Gil Shaham, David Geringas, Gary Karr. Oczywiście z orkiestrą stale występują zarówno w kraju jak i za granicą czołowi polscy soliści. Zespół jest stale zapraszany na renomowane europejskie festiwale, a wśród nich – Schleswig-Holstein Musik Festival, Mecklenburg-Vorpommern, Rheingau Festival, Praska Wiosna, Weilburger Schlosskonzerte, Festival van Vlaanderen, La Chaise-Dieu i wiele innych. Ponad 10 razy zespół gościł na Festiwalu Muzycznym w Łańcucie i wielokrotnie w Filharmonii Narodowej w Warszawie. Polska Filharmonia Kameralna od początku swojego istnienia nagrywa płyty, których ma w swoim dorobku ponad 30. Pierwsze analogowe płyty długogrające zostały nagrane już w 1983 r. dla Wifonu i Thorofonu, a od roku 1986 płyty kompaktowe dla wytwórni: EMI, Midas, Thorofon, Claves, Sonomaster, Opus, Mediaphon, Wifon, DUX. Po 15 latach oczekiwań, dzięki staraniom władz Sopotu i Bałtyckiej Agencji Artystycznej BART, Polska Filharmonia Kameralna doczekała się wspaniałej własnej siedziby znajdującej się w Sopocie, na terenie Opery Leśnej. W roku 2002 orkiestra obchodziła jubileusz 20-lecia. Na koncercie galowym wystąpiła ze światowej sławy klarnecistami Wolfgangiem i Sabiną Meyer. W roku 2003 zespół gościł po raz pierwszy w Ameryce Południowej, grając koncerty w Meksyku w ramach największego festiwalu "International Cervantino". W 2005 roku Polska Filharmonia Kameralna Sopot rozpoczęła nagrania cyklu 9 Symfonii L. v. Beethovena, z których ukazały się już Symfonie nr 5 i nr 7.
W roku 2007 orkiestra obchodzi swój jubileusz 25-lecia istnienia.

Muzycy Polskiej Filharmonii Kameralnej Sopot:
I skrzypce: Anna Wieczerzak - koncertmistrzyni orkiestry
Anna Biadasz - Dolińska, Bożena Budzich, Paweł Kapica,
Mirosław Kellner, Anna Strojek
II skrzypce: Jacek Koprowski - koncertmistrz grupy
Grażyna Kasprzyk - Głaszcz, Arkadiusz Połetek, Adriana Zgajewska
Altówki: Karol Jurewicz - koncertmistrz grupy
Bogusław Fuks, Aneta Szybowicz, Marta Szyryńska-Krot
Wiolonczele: Alicja Leoniuk-Kit - koncertmistrzyni grupy
Grażyna Michalec, Magdalena Miotke-Bajerska
Kontrabas: Janusz Dobrowolski