15 listopada 2008, godz. 18.00

Sala Koncertowa PFK na terenie Opery Leśnej w Sopocie

 

Zapraszamy na spotkanie z niepowtarzalną osobistością światowej sceny muzycznej – Żanną Biczewską. Jej indywidualny styl, wspaniały talent wokalny i niepowtarzalny dobór repertuaru zyskał jej miłośników na całym świecie. Wielokrotnie i z powodzeniem występowała w tak prestiżowych miejscach jak paryska Olimpia, nowojorski Madison Square Garden czy Opera w Sydney. Jej nagrania pieśni ludowych, romansów, ballad i przypowieści sprzedały się w milionach egzemplarzy w ponad czterdziestu krajach na świecie. Jako jedna z dwóch kobiet na świecie (oprócz Joan Baez) otrzymała tytuł „Złotej Gitary” za „wybitny wkład w świat sztuk scenicznych”.

Żanna Biczewska zawsze wyróżniała się na scenie muzycznej. Choć popularna, nie można jej nazwać modną piosenkarką. Jak nikt inny zawsze przekazuje swoją indywidualną osobowość ze sceny, śpiewając w charakterystycznym stylu o tym, co jest w danym czasie ważne w jej osobistej podróży duchowej. Mick Jagger nazwał artystkę „wyspą prawdziwej, ponadczasowej sztuki w oceanie współczesnej muzyki”. W Polsce zaistniała już w 1980 roku, zostając laureatką Międzynarodowego Konkursu Artystów Estrady w Poznaniu. Jej koncerty cieszą się niesłabnącym powodzeniem i zainteresowaniem publiczności.

 

Żanna Biczewska
krótka biografia

 

Żanna Biczewska urodziła się 17 czerwca 1944 roku w Moskwie. Jako siedem- nastolatka zapoznała się z gitarą i zaczęła ekspery- mentować z różnorodnym repertuarem: studenckim, turystycznym, poetyckim. Później jako studentka słynnej moskiewskiej Państwowej Szkoły Sztuki Cyrkowej i Estradowej, zaczęła zbierać i nagrywać stare piosenki rosyjskie. W tym czasie była pod dużym wpływem innej znakomitości muzycznej – Bułata Okudżawy, którego nazywa swoim ojcem chrzestnym i nauczycielem.

W 1970 roku udało jej się odnowić zainteresowanie tradycyjnymi pieśniami rosyjskimi. Jej repertuar był zróżnicowany: od rytualnych pieśni wiejskich, przez piosenki komiczne i żałobne, do ballady i romansu. W tym czasie była jedyną śpiewaczką na rosyjskiej scenie, która śpiewała repertuar ludowy jako ballady, nawiązując do tradycji bardowskiej. W 1973 roku otrzymała główną nagrodę państowego konkursu dla artystów estrady.

To wyróżnienie otworzyło jej drogę do podróży zagranicznych. Koncertowała w Finlandii, na Węgrzech, W Rumunii, Czechosłowacji, Niemczech, Jugosławii i wielu innych krajach. Zdobywała przy tym rosnącą popularność wśród słuchaczy w Rosji i zagranicą. Jej nagrania pieśni ludowych, romansów, ballad i przypowieści sprzedały się w milionach egzemplarzy w ponad czterdziestu krajach na świecie. Popularność opierała się na jej pełnym szacunku podejściu do rosyjskiej pieśni ludowej, niepowtarzalnym talencie wokalnym oraz oryginalnej formie występów.

Żanna Biczewska jest jedynym artystą tego stylu muzycznego, która wypełniła po brzegi najbardziej prestiżową salę Europy – paryską Olimpię – osiem razy pod rząd. W 1989 roku otrzymała tytuł „Złotej Gitary” za jej „wybitny wkład w świecie sztuk scenicznych” na Międzynarodowym Konkursie w San Remo we Włoszech. Poprzednio jedynie Joan Baez, znakomita amerykańska piosenkarka country, zdobyła ten tytuł. Żanna Biczewska zawsze wyróżniała się na scenie muzycznej. Choć popularna, nie można jej nazwać modną piosenkarką. Jak nikt inny zawsze przekazuje swoją indywidualną osobowość ze sceny, śpiewając o tym, co jest w danym czasie ważne w jej osobistej podróży duchowej. Mick Jagger nazwał ją „wyspą prawdziwej, ponadczasowej sztuki w oceanie współczesnej muzyki”.

W 1998 roku otrzymała tytuł Narodowej Artystki Rosji i zaczęła prowadzić własną audycję w państwowym radiu „Głos Rosji”.