Sopot mieszkańcom
8 lipca 2009, godz. 19.00
Opera Leśna w Sopocie

 

kierownictwo muzyczne: Frank Beermann
inscenizacja: Michael Heinicke
scenografia: Reinhart Zimmermann
kostiumy: Joachim Herzog
chór: Mary Adelyn Kauffman
obsada: John Charles Pierce (Tristan), Andreas Hörl (król Marek), Brigitte Hahn (Izolda), Hannu Niemelä (Kurwenal), Hermine May (Brangena), Paul McNamara (Melot), André Riemer (pasterz/głos młodego żeglarza), Jürgen Mutze (sternik)


Bałtycka Agencja Artystyczna BART co roku organizuje Sopockie Spotkania Baletowo-Operowe. Jedno z wydarzeń poświęcone jest zawsze twórczości Ryszarda Wagnera w nawiązaniu do tradycji wydarzeń wagnerowskich, które w latach międzywojennych rozsławiły Operę Leśną w całej Europie. W roku jubileuszowym będzie to znakomita inscenizacja „Tristana i Izoldy” zrealizowana przez Teatr Chemnitz z Niemiec. Opera została wyreżyserowana przez cenionego niemieckiego reżysera Michaela Heinicke, dyrektora Teatru w Chemnitz. Teatr ten nazywany jest „saksońskim Bayreuth”, ponieważ zrealizował wszystkie dzieła Ryszarda Wagnera prócz „Tannhäusera”. Spektakl „Tristan i Izolda” zebrał znakomite recenzje, w których podkreślano świetne role solistów, sprawność i wyczucie orkiestry oraz siłę wyrazu i intensywność konsekwentnie i przemyślanie wyreżyserowanego dzieła.
„Tristan i Izolda” jest jednym z najbardziej osobistych dzieł Ryszarda Wagnera. Historia nieszczęśliwych kochanków stała się dla kompozytora sposobem na wyrażenie własnych emocji związanych z nieszczęśliwą miłością do Matyldy Wesendonck, żony swojego patrona i mecenasa, Ottona Wesendoncka. Opera jest niezwykła pod względem muzycznym – Wagner przełamał w niej konwencje panujące w muzyce połowy XIX wieku, zapowiadając muzykę atonalną i inspirując takich kompozytorów, jak Arnold Schönberg czy Alban Berg. To utwór pozostający niezmiennie wielkim wyzwaniem dla wykonawców, a zwłaszcza dla solistki odtwarzającej główną rolę kobiecą. Partia Izoldy uchodzi za jedną z najtrudniejszych, jakie kiedykolwiek napisano. W warstwie fabularnej Wagner ograniczył wydarzenia do minimum, skupiając się na przeżyciach głównych bohaterów. Opera staje się więc medytacją na temat natury nieszczęśliwej miłości oraz pragnienia śmierci, która może od niej wyzwolić.
 
 

Michael Heinicke


 
Michael Heinicke, urodzony w 1950r., w latach 1969-1972 studiował śpiew w Wyższej Szkole Muzycznej w Dreźnie u profesor Elsbeth Plehn, następnie reżyserię opery w Wyższej Szkole Muzycznej w Berlinie.
Decydujące propozycje w jego pracy reżyserskiej otrzymał jako asystent Harrego Kupfera. W roku 1977 przeszedł do Teatru Miejskiego we Freibergu jako dyrektor artystyczny Teatru Muzycznego, a w 1980 roku pełniąc tę samą funkcję przeszedł do Niemiecko-Łużyckiego Teatru Ludowego Bautzen.
Od 1990 roku jest dyrektorem opery i głównym reżyserem teatrów miejskich w Chemnitz. Z okazji ponownego otwarcia opery w Chemnitz można było podziwiać „Parsifala” Wagnera i „Salome” Straussa w jego reżyserii. Kompletna inscenizacja „Pierścienia Nibelunga” („Złoto Renu”, 1998; „Walkiria”, 1998; „Zygfryd”, 1999) zakończyła się z sukcesem wraz z premierą „Zmierzchu bogów” w kwietniu 2000 roku.
Jako reżyser gościnny bywał zatrudniany w wielu teatrach w kraju i za granicą. W operze w Bonn od 1988 do 1990r. zrealizował większość dzieł współczesnych teatrów muzycznych, m.in.: „Pragnienie i głód” (Dinescu), „Kassandrę” (Hamel) oraz „Król umiera” (Jestl), a w innych miejscach: „Wesele Figara” (Ottawa 1988), „Mare Rostrum” (Kagel, Festiwal muzyczny Dresdner Musikfestspiele 1988), „Il Trovatore” (Niemiecka Opera Narodowa Berlin 1990), „Kawaler Srebrnej Róży” (Waszyngton 1995), „Der Schuhu Und Die Fliegende Prinzessin” (Zimmermann, Festiwal muzyczny Salzburger Festspiele 1995), „Wolny strzelec” (Köln 2007).
Do najważniejszych spośród jego ponad osiemdziesięciu inscenizacji należą ponadto: „Carmen” (1993), „The Rake's Progress” (1994), „Tannhäuser” (1995), „Evita” (1996), „La Boheme” (1996), „Śpiewacy Norymberscy” (1997), „Fidelio” (1997), „Der Weg Der Verheissung” (Weill, 1999), „Fame” (Steve Margoshes, 2000), „Turandot” (Puccini, 2001), „Les Misérables” (Claude-Michel Schönberg, 2001), „Latający Holender” (Wagner, 2002), „Elektra” (Strauss, 2002), „Kawaler Srebrnej Róży” (Strauss, 2003), „My Fair Lady” (Lerner/Loewe, 2003), „Tristan i Izolda” (Wagner, 2004), „Orfeusz w piekle” (Offenbach, 2004), „Arabella” (Strauss, 2005), „Das Wirtshaus Im Spessart” (Grothe, 2005), „Dziewczyna z zachodu” (Puccini, 2005), „Lohengrin” (Wagner, 2006), „Wesele Figara” (Mozart, 2006), „Jekyll & Hyde” (2007), „Aida” (Verdi, 2008). W sezonie 2008/2009 planowana jest „Anatevka”.


Frank Beermann


Po studiach w Wyższej Szkole Muzycznej Detmold został kapelmistrzem najpierw w Teatrze Narodowym w Darmstadt, później w teatrze we Freiburgu. W latach 1997-2002 związał się kontraktem rezydenckim z Operą Narodową w Hamburgu. W tym czasie był również gościem m.in. Niemieckiej Opery w Berlinie, Królewskiej Opery w Sztokholmie, Opery w Bonn, Bawarskiej Opery Narodowej, Opery w Lipsku oraz teatru operowego Liceu w Barcelonie i Opéra de Marseille.
Od czasu ogromnego sukcesu jego „Anny Boleny” Donizettiego w Hamburgu poświęca się ze szczególnym zaangażowaniem dziełom włoskiego Belcanto. W operze w Lipsku prowadził cykl Belcanto (2002/03 „La Sonnambula”, 2003/04 „I Capuleti e i Montecchi”, 2004/05 „Margherita d’Anjou” Meyerbeera).
Prowadził również regularnie koncerty symfoniczne w Santiago de Chile, a także współpracował m.in. z orkiestrą radiową Radia Bawaria, orkiestrą symfoniczną radia NDR, orkiestrą symfoniczną Radia SR (Saarbrucken), Brandenburską Orkiestrą Narodową, orkiestrą symfoniczną z Bern, orkiestrą symfoniczną Sankt Gallen, z Concerto Köln oraz z Deutsche Kammerakademie. Z orkiestrą Bruckner Orchester Linz dyrygował on niedawno V symfonią Brucknera i VI symfonią Mahlera.
Z orkiestrą Nordwestdeutschen Philharmonie zrealizował w ciągu ostatnich pięciu lat wszystkie dzieła symfoniczne Beethovena. Aktualnie zajmuje się dziełami Johannesa Brahmsa. Poza tym w centrum jego zainteresowań znajdują się obecnie symfonie Gustava Mahlera.
Od roku 2000 nagrał on dla Labels cpo und arte nova ponad 20 albumów, w tym wszystkie koncerty fortepianowe Mozarta z symfonikami z Bamberg oraz pianistą Matthiasem Kirschnereitem, a także wszystkie symfonie Friedrich-Ernst Fesca z orkiestrą symfoniczną radia NDR. Wiele jego nagrań zostało wyróżnionych nagrodami. W październiku 2007 roku w Helsingborg z orkiestrą Helsingborg Symphony Orchestra rozpoczął nagrywanie dzieł zebranych szwedzkiego kompozytora Edvina Kallsteniusa, również dla Label cpo.
W miejscu jego zamieszkania, w Holzhausen, Frank Beermann angażuje się w działania stowarzyszenia „KulturGut Holzhausen”, dla którego co roku obejmuje opiekę nad festiwalem „KulturGut Holzhausen Voices”.
Od początku sezonu 2007/2008 jest dyrektorem generalnym Filharmonii Roberta Schumanna w Chemnitz. Atrakcją koncertową tego pierwszego sezonu były przedstawienia: „Messa di Requiem” Verdiego, „Pelleas i Melisanda” Schönberga i „Heldenleben” („Życie bohatera”) Straussa. Udało mu się pozyskać zainteresowanie dla Chemnitz u działającego na arenie międzynarodowej CD-Labels i tak zostały już nagrane poematy symfoniczne „Asyż” i „Wizje” Hermanna Hansa Wetzlera. Dalsze nagrania są w toku, m.in. wszystkie koncerty fortepianowe Felixa Mendelssohna Bartholdy (z koncertem e-moll jako światową premierą fonograficzną).
W operze już w 2006 roku był on dyrygentem w inscenizacji opery Prokofiewa „Miłość do trzech pomarańczy” Dietricha Hilsdorfa, która w listopadzie 2007 roku została wyróżniona niemiecką nagrodą Deutschen Theaterpreis DER FAUST. 2007/2008 kierował on „Manon Lescaut“ Pucciniego, produkcją, która ukazała się na DVD w ARTHAUS, operą Nicolais Belcanto „Il Templario”, którą Label cpo wydało na płycie live, jak również „Lohengrin” Wagnera i „Aidę” Verdiego.
2008/2009 kierował w Chemnitz niemiecką premierą opery Eötvösa „Love and Other Demons”, rzadko wystawianą operą Pfitznera „Die Rose vom Liebesgarten” oraz ponownym nagraniem oper Wagnera „Latający Holender” i „Tristan i Izolda”, jak również szeregiem koncertów z orkiestrą Robert-Schumann-Philharmonie.

  

 sopot  sopot  
     
     


 
   




Patronat medialny:

   
            
   3miasto  3miasto infomusic
   

         

 Wspópraca: